GM.Fu

มองคนอ่อนแอ และมองคนร้องให้
看见脆弱的人看到哭泣的人

บางคนปวดใจ กับรักที่มี
某人为爱而心伤痛

บางคนทุ่มเท ทุ่มใจให้เต็มที่
某人奉献付出全部的心

ไม่เห็นว่ามีอะไรคืนมา
没看到有任何回报

ฉันแค่อยากถาม สิ่งที่ทำนั้นเพื่อใคร
我只是想要问 那样做是为了谁

ที่ทำลงไป เหน็ดเหนื่อยบ้างไหม
一直做下去 疲惫吗 ?

เพื่อคำว่ารักแล้ว อะไรก็ยอมทน
为了爱 甚麽都愿意承受

เพื่อบางคน อะไรก็ยอมทำ
为了某人 甚麽都愿意做

ทุ่มเททุกอย่าง ทำเพื่อคำว่ารัก
奉献付出一切 为了爱而做

แต่หากว่ารักแล้ว ไม่มีอะไรดี
但如果爱了之后 没有甚麽好

และนานไป ไม่ได้อะไรคืน
而且久而久之 没有任何回报

รักไปทำไม จะอดทนไปถึงไหน ไม่เข้าใจ
为何去爱 要忍受到何时 不明白

จนมาเจอะเธอ ที่ทำฉันร้องให้ ทำให้ปวดใจกับรักที่มี
直到遇见你使我哭泣拥有的爱让我伤痛

ฉันได้ทุ่มเท ทุ่มใจให้ทั้งที
我可以奉献付出全部的心

ที่เห็นก็มี แต่รอยน้ำตา
所看见的就只有泪痕

รู้เลยตอน...นี้ สิ่งที่ทำให้สู้ทน
现在知道 让我面对承受的事情

อยู่กับบางคน อย่างมีความหวัง
和某人在一起 拥有希望

เพื่อคำว่ารักแล้ว อะไรก็ยอมทน
为了爱甚麽都愿意承受

เพื่อบางคน อะไรก็ยอมทำ ฉันทำเพื่อเธอ ทำเพื่อคำว่ารัก...
即使爱了之后 没有甚麽好

นับเป็นปี ไม่มีอะไรคืนฉันยังทนไป
没有任何回报 我依然承受下去

เจอะกับตัวเองถึงรู้.ถึงเข้าใจ
自己遇到后才知道 才明白

เพื่อคำว่ารักแล้ว อะไรก็ยอมทน
为了爱 甚麽都愿意承受

เพื่อบางคน อะไรก็ยอมทำ ฉันทำเพื่อเธอ ทำเพื่อคำว่ารัก...
为了某人 甚麽都愿意做我为你而做为爱而做

ต่อให้เมื่อรักแล้ว ไม่มีอะไรดี
即使爱了以后 没有甚麽好

นับเป็นปีไม่มีอะไรคืน ฉันยังทนไป
没有任何回报 我依然承受下去

เจอะกับตัวเองถึงเข้าใจ
自己遇到才明白

老大说:"这些人不能得罪,得伺候好!"

我便成了佣人.

老大说:"我们预算有限!"

我便成了工人.

老大说:"别人是来玩票的,得让别人玩高兴!'

我便成了小丑.

早上5点起来,搬器材,搭布景,抬脚手架,做卫生...

于是在北京迎来第一场雪的时候.我在雪中穿着短袖.

9点开始陪着一波波全国各地飞来的老总...成功人士...

他们玩票...我玩命...

连蹦带跳的玩命...他们唱...我得唱...他们不唱...我也得唱...

中午1点

老大说:"吃饭没?下午还要来一半人,40多个.

"什么?没吃?楼下还有剩的,赶紧!给你1分钟!"

继续卖笑吧...继续3陪吧....咱唱不出来就用吼的吧....

半夜3点终于送走了最后一位大爷...

还器材,收布景,拆脚手架,做卫生...时间仿佛回到了早上...

天气是早晚凉...

咱是早晚脱...

打了个的.把地址写给司机.

司机以为我是哑巴...真有趣~

早上6点了..回到家....肚子叫了!

一口气25个小时.时间乱了~

你说我是没吃早饭..还是没吃晚饭呢?

MB的!~

吐口血唾沫!

点上烟!抽到死!

原来我可以做到.

从写稿子.选歌.修改.找资料片.

我做的很少.

但是我给了这期节目一个骨架.一个灵魂.

其他的同事只需要填空一样的来完成它.

我很欣慰.

毕竟是在央视.

我才21.

我不和别人比.

同龄人里面有很多强人.

在他们的成功事迹面前这根本不值得一提.

我只是自己证明了我自己.

原来我也可以做到

这种生活习惯.....真的很熟悉....

7点左右打开qq....一直聊.....一直聊......

聊到大家都无聊........

聊到大家都睡着........

于是我们又"宅"一起了~

头痛!!!!!!!!!!!

真的很痛!!!!!!!!!!!!

胃痛!!!!!!!!!!!

真的很痛!!!!!!!!!!!!

心痛!!!!!!!!!!!

谁知道它有多痛!!!!!!!!!!!!

时间过得挺快的...

今天正好北漂一个月纪念....

忙完了....

这个星期六就可以看到结果了~~~

虽然已经在机房看了无数次.....

最近生病了...

感冒了...咳嗽了....胃疼了....北京的天凉了~~~~

哎~~~~~

一个人在餐馆里面吃饭....挺萧条的...

一个人在角落里面胃疼的冷汗直流....挺凄凉的....

一个人在屋里关了4天....没说过一句话..没出过大门半步....挺宅的.....

男人~挺住~挺好~~~

没人知道我的病...

没人知道我的宅...

没人知道我的孤单....

没想到上手还是比较快的.....

20号飞无锡...然后去常熟.....然后29号飞回北京...

28的晚会上有.孙楠,许茹芸,杨坤,陈晓东,江美琪,何润东,张靓颖,萧亚轩,孙燕姿,王力宏

这几天的照片等空了补上!!!

通过国航的完美传送服务,我以迅雷不及掩耳盗铃之势如破竹,从北京传说中的机场三号楼杀入了,我国首都!!!!!!

感慨啊 ! 感慨啊!!!

真TM的大....一个三号楼=双流机场*3  (或者更多)~~~~

光3号楼取行李的传送机器都传说有60多个~~~~

操一个~~~~

还好兆头不错..46号~~~~死顺~~~~看来不出人头地不行了~天意~~~

很郁闷的是....相机居然也被这场面震撼的没电了~~~

所以相片就只有这两张乱照的~~~~

12号就要去北京了.....

是时候拿出封存已久的键盘来打打字了~~~~~

人生的篇章翻到了 !北漂! 的一页~~~~~

中央电视台~~~~~

呵呵......

Fu 来了~